Een delinquente puberhond of de prijs van volwassenheid

18 januari 2018

Een delinquente puberhond of de prijs van volwassenheid

Wanneer je puberzoon of -dochter met de politiecombi wordt thuisgebracht, dan is dat meestal niet zo’n heuglijk feit en dan hoop je dat de hele buurt het niet gezien heeft. Wanneer hetzelfde gebeurt met je puberende hond, dan vind je dat op zijn minst grappig en vertel je graag het verhaal in geuren en kleuren.

Wij vonden het dus redelijk hilarisch toen Django als een mak lammetje door een politieagente naar onze voordeur werd geleid – alleen al het zicht en het idee! Mijnheer had kort daarvoor het vrouwelijk schoon van zijn soort ontdekt en ‘gesmaakt’ en dat proefde naar meer. Al gauw had hij het zwakke punt in de tuinomheining gevonden en was op verkenning gegaan.

Vanuit zijn standpunt kun je hem geen ongelijk geven. Zelfs ik kan er inkomen dat hij als levend wezen graag wil gaan en staan waar hij wil, net als wij, zijn mensen. Hij was er die week al een paar keer vandoor gegaan maar was dan telkens uit eigen beweging weer naar huis gekomen. Die dag bleef hij echter weg. Mijn speurtocht in de buurt had niets opgeleverd.

Uiteindelijk bleek dat hij ‘op bezoek’ ging bij mensen van een straat verder die ook een hond hebben. Zij kenden hem niet en hadden dan maar de politie gebeld die zijn thuis konden achterhalen via zijn onderhuidse chip. We zijn er met een waarschuwing vanaf gekomen en hebben prompt het zwakke punt in de omheining hersteld.

Het incident herinnert me eraan hoe georganiseerd en gecontroleerd wij volwassen mensen toch zijn, en alles angstvallig binnen de perken en de regels willen houden. Nochtans komen we niet zo ter wereld. Tot een jaar of vier zijn jonge kinderen overtuigd van hun eigen kracht en heldendom (ik kan het weten, ik heb een kleinzoon in die leeftijdscategorie, heerlijk inspirerend) en heel vaak is de kindertijd een tijd van een onbekommerd gevoel van vrijheid en mogelijkheid. Is het te verwonderen dat we als pubers een laatste rebellie inzetten alsof we haarfijn aanvoelen wat ons in het volwassenenleven te wachten staat?

Wanneer we meerderjarig worden lijken we al die verantwoordelijkheden, verwachtingen en beperkingen stilaan geïnternaliseerd te hebben – dat heet dan volwassen en verantwoordelijk gedrag. Alsof we de vrije wezens die we ooit waren, vergeten zijn. Wanneer we hier geen evenwicht in vinden en de balans doorslaat, dan is de prijs die we betalen soms hoog.

In mijn coaching-praktijk ontmoet ik nogal wat mensen die hiermee worstelen. Het vertaalt zich in gevoelens van ‘niet genoeg zijn’, zich angstig en opgesloten te voelen, vaak onbewust voortdurend willen beantwoorden aan bepaalde normen en verwachtingen, … 

Als coach kan ik je helpen om het licht en krachtig wezen in jezelf terug te vinden en een mooi evenwicht te creëren tussen de lichtheid van je kinderlijke zelf en de maturiteit van je volwassen zelf.

Aan jou om deze eerste stap en alle volgende stappen te zetten. Ik besef dat dit veel moed vergt en een investering in jezelf. Het resultaat is echter onbetaalbaar. Lees even de getuigenissen van een paar klanten op deze website om te voelen wat de impact van een coachingtraject kan betekenen. Een kennismakingsgesprek is vrijblijvend. Een warme verwelkoming van Django aan de voordeur is een gratis bonusgeschenkje.

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x