De onzichtbare hond of hoe hardleers zijn niet loont

2 november 2018

De onzichtbare hond of hoe hardleers zijn niet loont

Soms begin ik toch te twijfelen aan de intelligentie van onze border collie. Hij voelt wel feilloos aan wanneer we aanstalten maken om ergens heen te gaan. Hij pikt de kleine signalen op, zelfs al bijna voor we enige echte actie ondernemen zoals het aantrekken van een jas. En dan verdwijnt Django stiekem met de staart tussen de poten naar zijn slaapkussen in de berging. Alsof hij denkt daar onzichtbaar te worden voor ons. Heel raar want hij vindt wandelen heerlijk.

Ergens weten we wel waarom hij dat gedrag stelt want een enkele keer betekent ‘klaarmaken’ dat hij mee moet in de auto en daar heeft hij een diepgewortelde aversie voor. Toen hij een puppy was werd hij namelijk misselijk van autorijden. Maar het merendeel van de keren betekent ‘klaarmaken’ echter gewoon in de buurt gaan wandelen, niks geen autorijden. Hij lijkt te denken dat wanneer hij zich maar blijft verstoppen, het op een dag wel zal lukken om onvindbaar te worden. Zijn gedrag doet me denken aan een van mijn favoriete quotes “Krankzinnigheid is altijd maar opnieuw hetzelfde doen en toch een ander resultaat verwachten”

Wij mensen zijn daar ook geweldig goed in. Op de een of de andere manier denken we dat we als we maar meer en harder ons best doen het uiteindelijk wel zal lukken, zelfs al krijgen we telkens hetzelfde resultaat. Je ziet het zowel op individueel als op collectief en maatschappelijk vlak.  

Een voorbeeld dat me onmiddellijk te binnen schiet is hoe we omgaan met belonen en straffen voor zogenaamd goed en fout gedrag. Het basisidee is dat fout gedrag moet worden bestraft zodat de mens die het stelt zijn of haar leven zal beteren en anderen afgeschrikt zullen worden. Je zou denken dat na al die eeuwen van opsluiten en bestraffen de criminaliteit de wereld zou uit zijn. Niets is minder waar natuurlijk. En ons antwoord zijn meer en grotere gevangenissen bouwen. Hetzelfde zie je gebeuren in opvoeding, het schoolsysteem, maar ook in onze bedrijven, organisaties en ons maatschappelijk en politiek systeem.

Moeten we niet onze manier van denken in vraag stellen dat die problemen veroorzaakt? Einstein zei het zo “We kunnen een probleem niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt”. Dit soort vragen houdt me dezer dagen nogal bezig. Een antwoord heb ik er nog niet op.

Wat ik wel weet is dat ik mijn website helemaal aan het herdenken ben. Om beter te reflecteren waarmee ik tegenwoordig bezig ben en wat ik allemaal te bieden heb. Binnenkort hoor je hier meer over. Dat wil ook wel zeggen dat ik mijn creativiteit hier meer op zal loslaten en dat er wellicht minder Inspiratie over blijft om hier te delen met jou. Misschien beslis ik zelfs om mijn schrijfsels in deze vorm helemaal te vervangen door iets anders?


{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x