Ook dit zal voorbijgaan

Er was eens een koning die tegen zijn hofmeesters verklaarde “Ik heb een ring met een van de mooiste diamanten ter wereld en ik wil een boodschap verbergen onder de steen die nuttig kan zijn in tijden van wanhoop. Ik zal deze ring aan mijn erfgenamen geven en ik wil dat hij hen trouw dient. Kom met een boodschap om onder de diamant te worden gegraveerd. Het moet kort zijn om op de ring te passen.”

De wijzen wisten hoe ze verhandelingen moesten schrijven, maar konden zich niet in één korte zin uitdrukken. Ze deden hun best, maar konden niets bedenken.

De koning klaagde over het mislukken van zijn onderneming aan een trouwe oude knecht die hem van jongs af aan had opgevoed en deel uitmaakte van de familie. En de oude man zei tegen hem: "Ik ben geen wijsgeer, ik ben niet opgeleid, maar ik ken zo'n boodschap. Ik diende ooit een bezoekende mysticus die uw vader uitnodigde en hij gaf me deze boodschap door. Lees het niet, leg het onder de steen in de ring en lees het alleen als er geen uitweg is." De koning volgde de raad van zijn oude knecht op.

Een tijdje later viel een vijandelijk leger het land aan en de koning verloor de oorlog. Hij vluchtte op zijn paard maar de vijand achtervolgde hem. Hij was alleen, zij waren met velen. De weg waarop hij reed liep dood en er doemde een diepe afgrond voor hem op. Als hij daar zou instorten zou dat het einde zijn. Hij kon ook niet teruggaan want de vijand naderde hem op de hielen. Hij hoorde het gekletter van de paardenhoeven al. Hij had geen uitweg. Hij was de wanhoop nabij.

Toen herinnerde hij zich de ring. Hij opende hem en vond onder de steen een inscriptie van vier woorden: "Ook dit zal voorbijgaan."

Na het lezen van het bericht voelde hij dat alles rustig werd. Blijkbaar waren de achtervolgers ook verdwaald en waren ze de verkeerde kant op gegaan. Hij hoorde de paarden niet meer.

De koning was vervuld van dankbaarheid voor de dienaar en de onbekende mysticus. Woorden zijn krachtig. Hij sloot de ring en ging op weg. Opnieuw verzamelde hij zijn leger en hij kon zijn land bevrijden.

Op de dag dat hij terugkeerde naar het paleis, werd er een uitbundig onthaal voor hem georganiseerd, een feest voor het hele land. De mensen hielden van hun koning. De koning was gelukkig en trots.

De oude knecht kwam naar hem toe en zei zachtjes: "Zelfs dit moment zal voorbijgaan. Kijk nog eens naar de boodschap."

"Maar nu ben ik de winnaar. De mensen vieren mijn terugkeer, ik ben niet wanhopig."

"Luister naar je oude knecht," antwoordde hij, "het werkt niet alleen in slechte tijden, maar ook in goede."

De koning opende de ring en las: "Ook dit zal voorbijgaan."

Opnieuw voelde hij de stilte over zich heen komen. Hoewel hij zich in het midden van een luidruchtige dansende menigte bevond. Zijn gevoelens van trots en rechtmatigheid waren verdwenen. Hij begreep de boodschap, hij was een wijs man.

De oude knecht voegde eraan toe: "Herinnert U zich alles wat er met U gebeurd is? Niets is blijvend. Geen enkel gevoel blijft. Zoals de nacht in de dag verandert, volgen momenten van vreugde en wanhoop elkaar op. Accepteer ze als de aard van de dingen, als onderdeel van het leven."